Post: #1

jak już piszemy o górach w różnych działach to może to zebrać razem i stworzymy subiektywny przewodnik?

Post: #2

każde!! wszystkie są piękne, byleby tylko ludzi za dużo nie było...

Post: #3

i żeby wc na trasie było drewniane i pachnące ;p

Post: #4

każde góry

Post: #5

podpisuje sie obiema łapami. Każde... po prostu kocham

Post: #6

Kiedy tak piszecie o górach, mogę myśleć tylko o tym:

Niektórych miłośników gór kochają góry... Czasem góry są zaborcze ze swą miłością... I tak w lecie ubiegłego roku odeszła moja koleżanka z geologii, Ania. Została na zawsze w Alpach, miała śmierć tak piękną jak życie.

Robiła przepiękne zdjęcia gór w Skandynawii i na Syberii. Zobaczcie je:

http://onephoto.net/portfolio.php3?id_autora=25005

Post: #7

Olivia Soprano naprawdę piękne zdjęcia co do Twojej koleżanki to napisałaś całą prawdę odnośnie kochania gór

Post: #8

Zdjęcia są piękne a góry na nich jeszcze wspanialsze
Ja na szczęście nie straciłam żadnego z przyjaciół w górach a niektórzy z nich naprawdę zdobywają najwyższe szczyty
Ps. Za oknem śnieżyca. Czy komuś się święta nie pomyliły?

Post: #9

anilana mi się święta nie pomyliły, za oknem świeci słońce i wieje silny wiatr ale śniegu nie ma

Post: #10

U mnie biało i sypie równo a przeca to Wielkopolska. I pomysleć, że m.in. dla śniegu na poprzednie swięta w góry pojechałam

Post: #11

no to tym razem będziesz sobie siedziała w domu i miała śnieg za oknem

Post: #12

Każde mają swój klimat. i każde są inne, Muszą być puste albo bardzo mało ludzi na szlaku.

Post: #13

Nigdy nie zapomne jak przeszedłem kiedyś całą połonine Wetlińską i nie spotkałem NIKOGO na szlaku Uwielbiam Bieszczady i generalnie każde góry

Post: #14

Ja ogólnie uwielbiam góry i mógłbym tam zamieszkać ale najbardziej to Karkonosze (chyba dlatego, że Szklarska Poręba) i Beskid Śląski

Post: #15

Ja uwielbiam Beskid Niski. Gdy byłam tam pierwszy raz żadna mapa nie pasowała do rzeczywistości, zamawiało się chleb w sklepie na następny dzień, posługiwało się przewodnikiem z 1938 roku (bo innych nie było a i ten był cudem skserowanym reprintem) i chodziło się po lesie z maczetą bo nie było żadnego szlaku a pokrzywy miały 2m wysokości)... też nie spotkałam przez 2 tygodnie żywego ducha na szlaku.
Lubię też Tatry ale tylko w porze wiosenno - jesiennej gdy nie ma zbyt wielu ludzi. Latem te góry są zadeptane - byłam 2 razy i powiedziałam sobie - tylko nie latem. Lubię je bo były moimi pierwszymi górami jakie zobaczyłam w życiu.
Do serii dodam Sajany część wschodnią. W życiu nie widziałam takiej dziczy. Żadnego szlaku, żadnych map i można polegać tylko na sobie i na tubylcach. Chodzić między rododendronami to jest to